Sağlık Çalışanlarının İş Sağlığı ve Güvenliği Sağlanmalı

Okuduğunuz haber
SAĞLIKLA İLGİLİ KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TASLAĞI

İnönü üniversitesi 130 hemşire alımı yapacak

Anasayfa   /    personel sağlık    /    SAĞLIKLA İLGİLİ KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TASLAĞI

SAĞLIKLA İLGİLİ KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TASLAĞI

Sağlıkla ilgili torba yasa kaç yıl yıpranma payı var, nöbet ücretlerine zam varmı,döner sermayenin emeklilige yansıması hepsi bu torba yasada.

PERSONEL SAĞLIK      17 Nisan 2018 - 23:20     0

SAĞLIKLA İLGİLİ KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TASLAĞI

SAĞLIKLA İLGİLİ BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE

KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TASLAĞI[/b]

 

MADDE 1- 2/3/1927 tarihli ve 984 sayılı Ecza Ticarethaneleriyle Sanat ve Ziraat

İşlerinde Kullanılan Zehirli ve Müessir Kimyevi Maddelerin Satıldığı Dükkânlara Mahsus

Kanunun;

(1) 3 üncü maddesinin son cümlesi madde metninden çıkarılmıştır.

(2) 11 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Türkiye’de ruhsatlı olmayan veya ruhsatlı olup da çeşitli sebeplerle piyasada

bulunmayan beşeri tıbbi ürünler Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından, şahsi kullanım

maksadıyla reçeteli olarak yurt dışından temin edilebilir ve doğrudan hastalara verilebilir. Bu

şekilde temin edilen ruhsats ız ilaçların üreticilerinin ilk teminden itibaren iki yıl içinde ruhsat

başvurusunda bulunmaları şarttır. Ancak Bakanlar Kurulunca belirlenen ilaçlar için bu süre

uzatılabilir.”

(3) 21 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 21- Bu Kanunda tasrih edilen kaidelere riayet etmeyen veya memnuiyetlere

muhalif hareket eden ecza ticarethaneleri sahip veya mesul müdürleri ile sanat ve ziraat

işlerinde kullanılan zehirli ve müessir maddeler satıcılığı yapanlara, Türkiye İlaç ve Tıbbi

Cihaz Kurumu veya mahallî mülkî amir tarafından fiilin mahiyeti ve sonuçları gibi kriterler

dikkate alınarak ikibin Türk lirasından yirmibin Türk lirasına kadar idarî para cezası verilir.

Fiilin bir yıl içerisinde tekerrürü halinde ceza bir kat artırılarak uygulanır. Bu maddelerin satışı

kamu sağlığı bakımından tehlikeli bir durum oluşturuyorsa, tehlike giderilinceye kadar geçici

olarak işletme faaliyetten menedilir.”

MADDE 2- 14/5/1928 tarihli ve 1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstahzarlar

Kanunun;

(1) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“6 ncı maddede yazılı istida ve numuneler Sağlık Bakanlığınca tetkik ve tahlil edilerek veya

 

uygun görülen laboratuvarlarda tahlil ettirilerek aşağıda yazılı şartların mevcudiyeti halinde

izin verilmesine mütaallik muamele yapılır:”

(2) 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesindeki “ve” ibaresi “veya”

olarak değiştirilmiştir.

(3) 20 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 20- 18 ve 19 uncu maddelerde mezkûr ahval hariç olmak üzere, bu Kanun

ahkâmına muhalif hareket edenlere fiilin mahiyeti ve sonuçları gibi kriterler dikkate alınarak

ikibin Türk lirasından yirmibin Türk lirasına kadar idarî para cezası verilir. Fiilin bir yıl

içerisinde tekerrürü halinde ceza bir kat artırılarak uygulanır.

Bu Kanunda yazılı olan idarî para cezalarına ve diğer idarî yaptırımlara Bakanlık veya

mahallî mülkî amir tarafından karar verilir.”

MADDE 3- 18/12/1953 tarihli ve 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında

Kanunun 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Şu kadar ki, ölen eczacının çocuğu; bu müddetin hitamında reşit değilse reşit

oluncaya veya bu müddetler içerisinde eczacılık fakültesine girdiği takdirde 30 yaşını

geçmemek üzere bitirinceye kadar devam eder.”

MADDE 4– 07/05/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun;

(1) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aşağıdaki cümleler ve fıkraya

aşağıdaki bent eklenmiştir.

“Sağlık Bakanlığınca, sağlık kurum ve kuruluşlarında istihdam edilecek personelin nitelikleri,

branşları, sayıları ve benzeri kriterler dikkate alınarak istihdam planlaması yapılır. 1219 sayılı

Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 12 nci maddesine göre birden

fazla sağlık kurum ve kuruluşunda meslek icrasında ve çalışma izni verilmesinde bu

planlamalar esas alınır.

“n) Devlet üniversitelerinin insan sağlığına yönelik teşhis, tedavi ve tıbbi rehabilite

edici hizmet veren yükseköğretim birimleri, sağlık hizmeti sunumu bakımından kamuya ait

hastane, vakıf üniversitelerine ait olanlar ise özel hastane sayılır. Bunlar, kurulması,

 

ruhsatlandırılması ve hizmet sunumu yönünden, hastanelerin tabi olduğu mevzuat

hükümlerine tabidir.

(2) Ek 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine “sağlık kurum ve

kuruluşları” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile araştırma ve geliştirme amacıyla kurulan

klinikler” ibaresi eklenmiştir.

(3) Ek 14 üncü maddesinde geçen “yılda en fazla dört yüz yabancı hastanın” ibaresi “

yabancı hastaların” şeklinde, “Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu” ibareleri “Sağlık Bakanlığı”

şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Hastanın ülkemizde tedavisi tamamlanıncaya kadar ayaktan kullanması gereken ilaç ve tıbbı

malzeme giderleri ile hastane tarafından lüzum görülmesi kaydıyla yıl içerisindeki kontrolleri,

yol ve konaklama giderleri bu madde kapsamında karşılanır.

(4) Ek 17 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Ek Madde 17- Tabip ve uzman tabipler her yıl Bakanlıkça uygun görülmek şartıyla

Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlarına ait sağlık kurum ve kuruluşlarıyla 24/11/2004 tarihli ve

5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu hükümlerine tabi aile hekimliklerinde yetmişiki yaşına

kadar çalışabilir.”

MADDE 5- 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı

İcrasına Dair Kanunun;

(1) 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine “uzman olanlar,”

ibaresinden sonra gelmek üzere “Sağlık Bakanlığınca yapılan istihdam planlamaları

çerçevesinde ve” ibaresi eklenmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra ilave edilmiştir..

“Sağlık Bakanlığına, üniversitelere ve özel sektöre ait uluslararası sağlık turizmi sağlık

tesisi yetkisi verilmiş sağlık kuruluşları arasında, uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında,

tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar tarafından verilen sağlık

hizmetleri için bütçeleri ayrı olmak şartıyla işbirliği yapılabilir. İşbirliği protokolleri Sağlık

Bakanlığı ilgili birimi, ilgili üniversite ve özel sağlık kuruluşunun yetkili makamları tarafından

imzalanır ve Sağlık Bakanlığı ile Yükseköğretim Kurulunun onayıyla uygulamaya konulur.

 

İşbirliği kapsamında Bakanlık ve üniversite hastanelerinde çalıştırılacaklar, ikinci ve üçüncü

fıkradaki ve ilgili kanunlardaki sınırlayıcı hükümlerden istisna olarak, ilgilinin muvafakatiyle

ve kadrosunun bulunduğu kurum/kuruluştaki eğitim, araştırma ve mesleki yükümlülüklerini

aksatmamak koşuluyla karşılıklı mutabakat çerçevesinde protokol eki liste ile belirlenir. Bu

kapsamda verilen hizmetin Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen ücretinin %50’sini

geçmemek üzere belirlenen kısmı hizmeti alan sağlık hizmet sunucusu tarafından ilgili hekime

ödenir. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Yükseköğretim Kurulunun görüşü

alınarak Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenir.”

(2) Ek 12 nci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Poliçelerin ilgili personel adına düzenlenmesi ve sigorta primlerinin yarısının yine ilgili

personelce karşılanması kaydıyla, üniversiteler ile kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan

personelin zorunlu malî sorumluluk sigorta poliçelerinin merkezî alım suretiyle de temin

edilebilmesine yönelik düzenlemeler yapmaya Sağlık Bakanlığı yetkilidir.”

(3) 1219 sayılı Kanunun Ek 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (z) bendindeki “

teknisyeni” ibaresi “görevlisi” şeklinde ve “teknisyenliği” ibaresi “görevliliği” şeklinde

değiştirilmiş, aynı fıkranı (v) ve alt(y) bentleri yürürlükten kaldırılmıştır.

(4) Geçici 7 nci maddesinin dokuzuncu fıkrasında geçen “en az bir yıldan beri eczanede

çalışanlardan” ibaresi “en az bir yıl eczanede çalışmış olanlardan” şeklinde değiştirilmiştir.

(5) Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“Geçici Madde 13- Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, sağlık meslek

liselerinin sağlık bakım görevliliği haricindeki programlarına öğrenci kaydedilmez. Bu tarihe

kadar kaydı yapılmış olan öğrenciler eğitimlerini kayıtları yapılan programlarda tamamlar,

ancak bunlar ve daha önce ebe ve hemşire yardımcılığı programlarından mezun olanlar sağlık

bakım görevlisi meslek unvanını kullanırlar.”

MADDE 6- 29/5/1979 tarihli ve 2238 sayılı Organ ve Doku Alınması, Saklanması,

Aşılanması ve Nakli Hakkında Kanunun;

(1) 15 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

 

“Cezai ve idari müeyyideler

MADDE 15- (1) Hukuka aykırı olarak organ ve doku alan, satan, satın alan, satılmasına

aracılık eden, saklayan, nakleden veya aşılayan, organ veya doku teminine yönelik olarak ilan

veya reklam veren veya yayınlayan kişiler hakkında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza

Kanununun 91 inci maddesi uygulanır.

(2) Bu Kanuna aykırı şekilde embriyo ve üreme hücresi bağışlayan, aşılayan,

bulunduran, kullanan, saklayan ve nakledenlerle bunların alım ve satımını yapanlar, alım ve

satımına aracılık edenler veya komisyonculuğunu yapanlar veya bu fiilleri özendiren, bunlara

yönlendiren veya bunlara yönelik ilan veya reklam veren veya yayınlayan kişiler hakkında, fiil

daha ağır cezayı gerektiren bir suç teşkil etmediği takdirde iki yıldan dört yıla kadar hapis ve

bin günden ikibin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Bu fiillerin Türk vatandaşları

tarafından yurtdışında işlenmesi halinde, ilgili ülkede fiil suç oluşturmasa dahi fail bu fıkra

hükümlerine göre cezalandırılır.

(3) Bu Kanunun ek 1 inci maddesine aykırı fiili tespit edilen kişilerin sertifika ve izin

belgeleri iptal edilir ve ilgili alanda çalışmalarına izin verilmez..

(4) Bakanlıktan izin alınmaksızın organ nakli ve üremeye yardımcı tedavi merkezi

açılması yasaktır. Bu yasağa uymayanlar hakkında 3359 sayılı Kanunun ek 11 inci madde

hükümleri uygulanır.

(5) Bu Kanuna ve Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara aykırı şekilde faaliyet gösteren

sağlık kurum ve kuruluşları hakkında fiilin niteliği ve tekerrür durumuna göre Bakanlıkça

faaliyet durdurma veya faaliyet izni iptali müeyyidesi uygulanır.”

(2) Kanuna aşağıdaki ek maddeler eklenmiştir.

“Ek Madde 1- (1) Doğal yollarla çocuk sahibi olunamadığı veya tıbbi gereklilik

bulunduğu hallerde, kadın ve/veya erkeğin üreme hücrelerinin tıbbi yöntemlerle döllenmeye

elverişli hale getirilmek ve vücut içinde veya dışında döllenmesini sağlamak suretiyle üreme

hücreleri veya embriyo anne adayına uygulanabilir. Bu yöntem sadece evli olan eşler arasında

gerçekleştirilir. Bu tedavi uygulamaları, Bakanlıkça belirlenen tıbbi esaslar çerçevesinde

 

yalnızca Bakanlıkça yetkilendirilmiş hekimler tarafından ve Bakanlıkça ruhsatlandırılan

üremeye yardımcı tedavi merkezlerinde gerçekleştirilebilir. Üremeye yardımcı tedavi

uygulama merkezlerinin açılması, çalışması ve denetlenmesi usul ve esasları Bakanlıkça

çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.

(2) Eşlerden biri veya her ikisinden alınan üreme hücreleri ve bu hücrelerden elde edilen

embriyonun, başka kişilere uygulanması yoluyla çocuk sahibi olmak ve taşıyıcı annelik

yapmak yasaktır.

(3) Başkasına ait üreme hücresi ve/veya embriyonun kullanılması suretiyle donasyon

işlemi yapılması ve bu amaçla üreme hücresi ve/veya embriyo bağışlanması, satılması,

bulundurulması, kullanılması, saklanması, taşınması, ithalatı, ihracatı ve bu işlemlere aracılık

edilmesi yasaktır.”

“Ek Madde 2- (1) Canlıdan organ nakli; alıcının en az iki yıldan beri fiilen birlikte

yaşadığı eşi ile dördüncü dereceye kadar (dördüncü derece dâhil) kan ve kayın hısımlarından

yapılabilir. Organ nakli gereken hastalığın evlilikten sonra teşhis edildiği durumlarda eşlerin

en az iki yıldan beri fiilen birlikte yaşaması zorunluluğu aranmaz.

(2) Birinci fıkrada yer alan hususların dışında kalan canlıdan organ nakillerinin etik

açıdan değerlendirmesi, organ nakli başvurusunun yapıldığı ilde oluşturulan Organ Nakli

Değerlendirme Etik Komisyonları tarafından yapılır. Organ nakli hizmeti sunan hastanelerin

bulunduğu her ilde Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonu kurulur. Komisyon

başvurunun yapıldığı tarihten itibaren en geç 15 gün içinde, acil durumlarda ise derhal toplanır

ve oyçokluğu ile karar alır.

(3) Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonlarının kararlarına karşı yapılacak

itirazları değerlendirmek üzere Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu teşkil edilir. Ulusal Organ

Nakli Etik Kurulu, itiraz üzerine komisyon kararlarını inceleyerek onaylar, iptal eder veya

komisyonun yerine geçip yeniden karar alır. Kurulun organ nakli başvurularına dair verdiği

kararları kesindir. Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu itirazın yapıldığı tarihten itibaren en geç 15

gün içinde, acil durumlarda ise derhal toplanır ve oybirliği ile karar alır.

 

(4) Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu ve Organ Nakli Değerlendirme Etik

Komisyonlarının toplantıları gizli oturum şeklinde yapılır. Toplantıda alınan kararlara dair

bilgi ve belgeler gizlidir üçüncü kişi ve kuruluşlarla paylaşılamaz.

(5) Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonları ve Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu’

nun teşkili ile çalışma usul ve esasları Sağlık Bakanlığı’nca düzenlenir.”

MADDE 7- 4/1/1961 tarihli ve 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları

ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanunun;

(1) 1 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 1 – Sağlık Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında döner sermaye işletmesi

kurulabilir. Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı için tahsis edilen döner sermaye miktarı on

milyar Türk Lirasıdır. Bu miktar her bütçe yılı içinde Bakanlar Kurulunca ihtiyaca göre

artırılabilir.”

(2) 5 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş,

altıncı fıkrası yürürlükten kaldırılmış ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Bakanlık merkez teşkilatındaki laboratuvarlarda çalışanlar ile taşra teşkilatında çalışan

personele döner sermaye gelirlerinden, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun eczacı

unvanlı kadrolarına atanmış olanlar ile Kurumun sağlık ve yardımcı sağlık hizmetleri ile

teknik hizmetler sınıfı kadrolarına atanmış olup analiz ve kontrol laboratuvarlarında fiilen

görev yapan personele döner sermaye gelirlerinden dördüncü fıkra uyarınca Bakanlık döner

sermaye hesabına aktarılan tutardan birinci fıkrada belirtilen esaslar çerçevesinde bir ayda

yapılacak ek ödemenin tutarı, ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dâhil), yan

ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı ile yabancı dil tazminatı hariç)

toplamının; eğitim görevlisi ile uzman tabip kadrosuna atanan profesör ve doçentlerde yüzde

800'ünü, uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat

hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerinde yüzde 700'ünü, pratisyen tabip ve

diş tabipleri ile uzman eczacılarda yüzde 500'ünü, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunda

görev yapan eczacılara yüzde 350’sini, hastane müdürü ve eczacılarda yüzde 250'sini,

 

başhemşirelerde yüzde 200'ünü, diğer personelde ise yüzde 150'sini geçemez. Sağlık

Bakanlığı tarafından, Maliye Bakanlığının onayı ile belirlenen özellikli tıbbi işlemler karşılığı

yapılacak ek ödemelerde, yüzde 800 ve yüzde 700 oranları bir kat artırılarak uygulanır. İşin ve

hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık,

diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli, acil

servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel için yüzde 150 oranı, yüzde 200 olarak

uygulanır. Nöbet hizmetleri hariç olmak üzere mesai saatleri dışında gelir getirici

çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak profesör, doçent ve eğitim görevlilerine bu

fıkradaki oranların yüzde 50’sini, tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman

olanlara bu fıkradaki oranların yüzde 30’unu, diğer personele yüzde 20’sini geçmeyecek

şekilde ayrıca ek ödeme yapılır. Sağlık Bakanlığının teklifi Maliye Bakanlığının uygun görüşü

ile belirlenen hastanelerdeki mesai dışı çalışma için yüzde 50 ve yüzde 30 oranı yüzde 100,

yüzde 20 oranı yüzde 30 olarak uygulanır. Sözleşmeli olarak istihdam edilen personele

yapılacak ek ödemenin tutarı ise, aynı birimde aynı unvanlı kadroda çalışan ve hizmet yılı aynı

olan emsali personel esas alınarak belirlenir ve bunlara yapılacak ek ödeme hiçbir şekilde

emsaline yapılabilecek ek ödeme üst sınırını geçemez. Bu fıkra uyarınca personele her ay

yapılacak ek ödeme net tutarı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 9 uncu maddesi

uyarınca kadro ve görev unvanı veya pozisyon unvanı itibarıyla belirlenmiş olan ek ödeme net

tutarından az olamaz. Bu madde uyarınca yapılacak ödeme sigorta prim kesintisine tabi

tutulmaz.

Bakanlık merkez ve taşra teşkilatında kurulan döner sermaye işletmeleri, sağlık

hizmetlerinin iyileştirilmesi, kaliteli ve verimli hizmet sunumunun teşvik edilmesi, sağlık

kurum ve kuruluşlarının kendi imkânlarıyla karşılayamadıkları ihtiyaçların giderilmesi, eğitim,

araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin desteklenmesi, Bakanlık taşra teşkilatının desteklenmesi,

Bakanlık merkez ve taşra teşkilatında görev yapan memurlar ile sözleşmeli personele ek

ödemede bulunulması terör, göç hareketleri, doğal afet, savaş, salgın hastalık, seferberlik gibi

olağan dışı hâller sonucu Bakanlıkça belirlenecek olan sağlık tesislerinde personelin maruz

 

kaldığı döner sermaye gelir kaybının karşılanması amacıyla yapılacak giderlere iştirak etmek

için aylık gayrisafi hasılattan aylık tahsil edilen tutarın yüzde 6'sını geçmemek üzere

Bakanlıkça belirlenecek oranı Bakanlık Döner Sermaye Merkez Saymanlığı hesabına aktarırlar.

Uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında elde edilen gelirin yüzde 50’sine kadar olan

kısmı bu hizmetlerde görev alan personele ek ödeme olarak dağıtılabilir. Bu ödemede,

profesör ve doçentler ile uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar ve

uzman diş tabipleri için, ikinci fıkranın birinci cümlesinde belirtilen yüzde 800 ve yüzde 700

tavan oranları; uluslararas ı sağlık hizmetleri kapsamında olmayan çalışmalarından hak ettikleri

ek ödemenin bu oranların yüzde 60 ını geçmesi halinde bir kat, yüzde 80 ini geçmesi halinde

iki kat olarak uygulanır. Yüzde 100’ü olması halinde ise üst limit olmaksızın ek ödeme yapılır.

Dağıtılacak tutarın; yüzde 80’i birinci cümlede belirtilen personele tavan oranlarını

geçmeyecek şekilde; yüzde 20’si ile varsa birinci cümlede sayılan personele dağıtılan tutarın

fazlası, uluslararası sağlık hizmetlerinde görev yapan ve birinci cümlede belirtilenlerin

dışındaki diğer personele, ikinci fıkranın birinci cümlesinde belirlenen tavan oranlarının bir

katını geçmeyecek şekilde ek ödeme olarak dağıtılabilir. Uluslararası sağlık hizmetleri

kapsamında elde edilen gelirler ve ilgili personele yapılacak ek ödemeler ayrı bir hesapta

izlenir.”

(3) Ek 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Ek Madde 2- Sağlık Bakanlığına bağlı döner sermaye işletmelerinin muhasebe

hizmetleri Bakanlıkça yürütülür. Ancak, Bakanlık tarafından teklif edilen ve Maliye

Bakanlığınca uygun görülen döner sermaye işletmelerinin muhasebe hizmetleri Maliye

Bakanlığı tarafından yürütülebilir.”

(4) Ek 3 üncü maddesinin ikinci cümlesindeki “Kamu hastane birliklerinde” ibaresi “İl

ve ilçe sağlık müdürlüğünün” şeklinde ve ikinci fıkrasında geçen “33 üncü” ibareleri “42 nci”

şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 8- 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 58 inci

maddesinin (c) fıkrasının ikinci paragrafına aşağıdaki cümle ile aynı fıkraya ikinci

 

paragrafından sonra gelmek üzere aşağıdaki paragraf ve fıkranın sonuna aşağıdaki paragraf

eklenmiş ve (h) fıkrasının beşinci cümlesinde yer alan “ek ödeme toplamı” ibaresinden sonra

gelmek üzere “, özellikli tıbbi işlemler ve uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında yapılacak

ek ödeme hariç olmak üzere” ibaresi ilave edilmiştir.

“Yükseköğretim Kurulunun teklifi, Sağlık Bakanlığının görüşü ve Maliye Bakanlığının uygun

görüşü ile belirlenen üniversite hastanelerindeki mesai dışı çalışma için yüzde 50 oranı yüzde

100, yüzde 20 oranı yüzde 30 olarak uygulanır.

“Yükseköğretim Kurulu tarafından, Maliye Bakanlığının onayı ile belirlenen özellikli

tıbbi işlemler karşılığı yapılacak ek ödemelerde, (1) numaralı bentte belirtilen yüzde 800 oranı

bir kat arttırılarak uygulanır. Ancak bu oran mesai dışı çalışmalarda uygulanacak artırımlı

oranın hesaplanmasında dikkate alınmaz.”

“Uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında elde edilen gelirin yüzde 50’sine kadar olan

kısmı bu hizmetlerde görev alan personele ek ödeme olarak dağıtılabilir. Bu kapsamda

yürütülen tıbbi işlemlerde görev alan personelden (1) numaralı bent kapsamındaki öğretim

üyeleri için söz konusu bentte, uzman tabipler için ise (2) numaralı bentte belirlenen tavan

oranları; uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında olmayan çalışmalarından hakettiği ek

ödemenin, söz konusu bentlerde belirlenmiş tavan oranlarının yüzde 60’ını geçmesi halinde

bir kat, yüzde 80 ini geçmesi halinde iki kat olarak uygulanır. Yüzde 100’ü olması halinde ise

üst limit olmaksızın ek ödeme yapılır.. Dağıtılacak tutarın; yüzde 80’i ikinci cümlede belirlenen

tavan oranlarını geçmeyecek şekilde aynı cümle kapsamındaki personele, yüzde 20’si ile

ikinci cümledeki tavan oranlarını aşan kısmı ise ikinci cümlede belirtilen personel dışında

uluslararası sağlık hizmetlerinde görev yapan (1) ve (2) numaralı bent kapsamındaki diğer

personele aynı bentlerde kendileri için belirlenmiş olan tavan oranlarının bir katını geçmemek

üzere ek ödeme olarak ödenebilir. Uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında elde edilen

gelirler ve ilgili personele yapılacak ek ödemeler ayrı bir hesapta izlenir.”

MADDE 9- 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 33 üncü

maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “6 saatten” ibaresi “4 saatten”

 

şeklinde değiştirilmiş, üçüncü cümlesine “130 saatten” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve

tıpta uzmanlık öğrencileri için 170 saatten” ibaresi eklenmiş ve nöbet ücreti gösterge tablosu

aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Gösterge

a) Eğitim görevlisi, başasistan, uzman tabip 210

b) Tabip, tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda,

bu mevzuat hükümlerine göre uzmanlık belgesi alan

tabip dışı personel, aynı dallarda doktora belgesi alanlar

165

c) Diş tabibi ve eczacılar 145

ç) Mesleki yükseköğrenim görmüş sağlık personeli 100

d) Lise dengi mesleki öğrenim görmüş sağlık personeli 85

e) Diğer personel 65

MADDE 10- 24/11/2004 tarihli ve 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanununun;

(1) 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının üçüncü cümlesine “yürütmek üzere”

ibaresinden sonra gelmek üzere “aile hekimleri ve aile sağlığı çalışanları altmışbeş yaşına

kadar” ibaresi, aynı fıkraya aşağıdaki cümle ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Bu şekilde kamu görevlisi olmayanlardan sözleşme yapılmak suretiyle çalıştırılan personel

hakkında 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu hükümleri uygulanmaz.”

“Sözleşmeli olarak çalıştırılan aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarının yıllık izin

süreleri otuz gündür. Mali yıl başladıktan sonra sözleşme imzalayarak göreve başlayan aile

hekimi ve aile sağlığı elemanlarına, mali yılsonuna kadar çalışacakları sürenin bir yıllık

çalışma süresine oranının, yıllık izin süresi ile çarpılması suretiyle bulunacak süre kadar yıllık

izin verilir, hesaplamada kesirler tama iblağ edilir. Aile hekimleri ve aile sağlığı elemanları

tarafından kullanılmayan izin süreleri bir sonraki sözleşme dönemine aktarılamaz. Sözleşmeli

olarak çalıştırılan aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarına mazeretleri sebebiyle yıllık

izninin bitiminden sonra beş gün daha izin verilebilir. Aile hekimi ve aile sağlığı elemanının

 

isteği üzerine;

a) Kendisinin ya da çocuğunun evlenmesi,

b) Eşinin, çocuğunun; kendisinin veya eşinin ana, baba veya kardeşinin ölümü,

c) Eşinin doğum yapması,

hâlinde yedi gün izin verilir. Kadın aile hekimi ve aile sağlığı elemanına doğumdan

önce sekiz hafta ve doğumdan sonra sekiz hafta olmak üzere, toplam onaltı hafta süreyle

ücretli izin verilir. Çoğul gebelik hâlinde doğum öncesi sekiz haftalık izin süresine iki hafta

eklenir. Ancak beklenen doğum tarihinden sekiz hafta öncesinde sağlık durumunun uygun

olduğunu hekim raporuyla belgeleyen aile hekimi ve aile sağlığı elemanı, isterse doğumdan

önceki üç haftaya kadar çalışabilir. Bu durumda kadın aile hekimi ve aile sağlığı elemanının

isteği hâlinde, doğum öncesinde çalışılan süreler doğum sonrası ücretli izin süresine eklenir.

Doğumun erken gerçekleşmesi nedeniyle doğum öncesi sekiz haftalık ücretli iznin

kullanılamayan bölümü de doğum sonrası ücretli izne eklenir. Anneye, çocuğunu emzirmesi

için doğum sonrası analık izni süresinin bitim tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat,

ikinci altı ayda günde iki saat süt izni verilir. Aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarına, görev

yapmalarını etkileyecek hastalıkları hâlinde, bir sözleşme dönemi içindeki her bir mali yılda,

tek hekimin uygun görmesiyle en çok on günlük dönemler hâlinde, toplam kırk güne kadar

hastalık izni verilebilir. Bir defada on günü aşan hastalık izni için sağlık kurulu raporu

gereklidir. İdarenin sağlık raporlarının fenne ve usule uygunluğunu sorgulama hakkı saklıdır.

Aile hekimleri ile aile sağlığı elemanlarına Sosyal Güvenlik Kurumunca geçici iş göremezlik

ödeneği ödenmesi durumunda, ilgililere ödenecek günlük ücret/hizmet bedeli tutarını

geçmemek üzere ödenen günlük ödenek tutarı ilgilinin günlük ücretinden/hizmet bedelinden

düşülür. Belgelendirilmesi kaydıyla Bakanlıkça veya il sağlık müdürlüğünce aile hekimlerine

ve aile sağlığı elemanlarına kongre, konferans, seminer ve sempozyum gibi bilimsel içerikli

etkinliklere katılım için bir mali yılda en fazla beş gün izin verilebilir. 1219 sayılı Kanunun

geçici 9 uncu maddesi kapsamında sözleşmeli aile hekimliği uzmanlık eğitimine başlayan aile

hekimlerinden hastane rotasyonu nedeniyle aile hekimliği görevlerini yürütemeyenler bu süre

 

zarfında izinli sayılır.

(2) 5 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Aile hekimliği uygulaması kapsamında kişilerin aile hekimine kaydı yapılır. Sağlık

Bakanlığınca belirlenen süre sonunda kişiler aile hekimlerini değiştirebilirler veya sağlık

hizmet planlamasına uygun olarak Bakanlıkça kişilerin aile hekimi değiştirilebilir. Her bir aile

hekimi için kayıtlı kişi sayısı; 1.000’den az 4.000’ den fazla olmayacak şekilde Bakanlık

tarafından belirlenir. Aralıksız iki ayı aşmayan süreyle kayıtlı kişi sayısı 1.000'den az olabilir.”

(3) Kanunda yer alan “aile sağlığı elemanı” ibareleri “aile sağlığı çalışanı” şeklinde, “

aile sağlığı elemanları” ibareleri “aile sağlığı çalışanları” şeklinde, “aile sağlığı elemanlarına”

ibareleri “aile sağlığı çalışanlarına” şeklinde, “aile sağlığı elemanlarının” ibareleri “aile sağlığı

çalışanlarının” şeklinde ve “aile sağlığı elemanlarıyla” ibaresi “aile sağlığı çalışanlarıyla”

şeklinde değiştirilmiştir.

[b]MADDE 11- 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı

Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 84- Bu Kanuna göre tabip veya diş tabibi kadro ve pozisyonları esas

alınarak emekli, adi malullük veya vazife malullüğü aylığı bağlanmış olup, aylıklarıyla birlikte

makam tazminatı ödenmesine hak kazanamamış olan ve 5510 sayılı Kanunun ek 3 üncü

maddesi uyarınca ilave aylık alamayan tabip ve diş tabiplerinden ilgili mevzuatına göre uzman

olanlara, her ay emekli aylıklarıyla birlikte 20000 gösterge rakamının, uzman olmayanlara ise

14000 gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda ilave

ödeme yapılır.[/b] [color=#FF0000]EMEKLİLİKLE İLE İLGİLİ MADDE[/color]

Ancak, birinci fıkra kapsamında bulunanlardan 5510 sayılı Kanunun ek 3 üncü

maddesi uyarınca ilave aylık alanlara, anılan ek 3 üncü madde uyarınca verilen ilave aylık

tutarının birinci fıkraya göre hesaplanan ilave ödeme tutarından az olması halinde aradaki fark

tutarı kadar ilave ödeme yapılır.

Birinci veya ikinci fıkra kapsamında yapılacak ödeme, ölenlerin mülga 67 nci maddede

belirtilen aylığa müstahak dul ve yetimlerine mülga 68 inci maddede belirtilen oranlar

 

üzerinden ödenir.

Bu madde kapsamında yapılacak ilave ödeme tutarları, ödemeyi izleyen iki ay içinde

faturası karşılığında Hazineden tahsil edilir.

Bu madde uyarınca verilecek ilave ödeme, 5454 sayılı Kanunun

1 inci maddesi uyarınca yapılacak ek ödemenin matrahına dâhil edilmez.

Bu madde kapsamında ilave ödemeden yararlanacaklardan, sosyal güvenlik destek

primi ödemek suretiyle çalışanlar dâhil herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olarak

veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışanların ilave ödemeleri, çalışmaya

başladıkları tarihi takip eden aybaşından itibaren kesilir. Bu ödemeden yararlanma şartlarını

kaybedenler en geç bir ay içinde durumu Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirmekle

yükümlüdürler. Zamanında bildirimde bulunmayanlara yapılan ödemeler kanuni faiziyle

birlikte geri alınır. Bu fıkra uyarınca ilave ödemeleri kesilenlerin, çalışmalarının sona erdiği

tarih yazılı istek tarihi kabul edilerek ilave ödemeleri, çalışmalarının sona erdiği tarihi takip

eden aybaşından itibaren yeniden ödenmeye başlanır.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönem için geçmişe dönük herhangi bir

ödeme yapılmaz.”

MADDE 12- 6/11/1981 tarihli ve 2548 sayılı Gemi Sağlık Resmi Kanununun 6 ncı

maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra

eklenmiştir.

“Bu Kanunda belirtilen yasaklara aykırı hareket eden gemi kaptanlarına geminin

ödemesi gereken indirimsiz sağlık resminin yüzde 25’i oranında idarî para cezası verilir.

Ancak idarî para cezası 1000 net tonluk geminin ödemesi gereken indirimsiz sağlık resmi

tutarından az olamaz. Bu idarî para cezasını uygulamaya Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık

Genel Müdürlüğü görevlileri yetkilidir.”

Gemi sağlık resmi ve idari para cezalarından, kaptan, donatan ve acente müteselsilen

sorumludurlar.”

MADDE 13- 28/3/1983 tarihli ve 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı

 

Kanununun ek 158 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri aşağıdaki

şekilde değiştirilmiş, beşinci fıkrasının birinci cümlesine “eğitim ve araştırma hastaneleriyle”

ibaresinden sonra gelmek üzere “yurt içinde veya yurt dışında” ibaresi ve üçüncü cümlesine “

eğitim ve araştırma hastanesinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “Bakanlıkça belirlenen”

ibaresi ile aynı fıkraya üçüncü cümlesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Mütevelli Heyeti; Sağlık Bakanlığı Müsteşarı, Rektör, Sağlık Bakanının seçeceği bir üye ile

Yükseköğretim Kurulu tarafından seçilen profesör unvanına sahip iki üye olmak üzere, toplam

beş üyeden oluşur. Mütevelli Heyeti Rektör başkanlığında ilk toplantısını yapar ve bu

toplantıda üyelerden biri Mütevelli Heyeti başkanı olarak seçilir.”

“Bu kadrolara yapılacak atama ilanlarında diğer şartların yanında çalışılacak yerlere ve bu

yerlerdeki çalışma süresine ilişkin ilave şartlar belirlemeye, Rektörün önerisi üzerine

Yükseköğretim Kurulu yetkilidir.”

[b]MADDE 14- 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık

Sigortası Kanununun;

(1) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasına aşağıdaki sıra eklenmiştir.

“19) İnsan sağlığına ilişkin

işler

11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Kanun, 25/2/1954

tarihli ve 6283 sayılı Hemşirelik Kanunu ve

18/12/1953 tarihli ve 6197 sayılı Eczacılar ve

Eczaneler Hakkında Kanun kapsamında sağlık

meslek mensubu sayılan ve insan sağlığı için

koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici

hizmetlerde çalışanlar;

60YIPRANMA İLE İLGİLİ MADDE

Bu haliyle 1 yıla 60 gün fiili hizmet süresi zammı (yıpranma payı) 5510 4/a ve 4/c kapsamında olan tüm sağlık çalışanlarını (hekim, diş hekimi, hemşire, eczacı vb.) kapsıyor. 5510 sayılı kanunun 40.maddesinin 19.sırasına ekleniyor

 

(2) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“e) Evli olmakla birlikte çocuk sahibi olmayan genel sağlık sigortalısının;

 

1) Yapılan tıbbî tedavileri sonrasında normal tıbbî yöntemlerle çocuk sahibi

olamadığının ve ancak yardımcı üreme yöntemi ile çocuk sahibi olabileceğinin Kurumca

yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları sağlık kurulları tarafından tıbben mümkün görülmesi,

2) Kadının 23 yaşından büyük, 39 40 yaşından küçük olması,

3) Son üç yıl içinde diğer tedavi yöntemlerinden sonuç alınamamış olduğunun

Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları sağlık kurulları tarafından belgelenmesi,

4) Uygulamanın yapıldığı tıbbî merkezin Kurum ile sözleşme yapmış olması,

5) Eşlerden birinin en az beş yıldır genel sağlık sigortalısı veya bakmakla yükümlü

olunan kişi olup, 900 gün genel sağlık sigortası prim gün sayısının olması,

şartlarının birlikte gerçekleşmesi halinde veya sağlam çocuk sahibi olan çiftler hariç

olmak kaydıyla kalıtsal bir hastalığı olan veya bu hastalık için taşıyıcı olduğu bilinen çiftin

sağlam çocuk sahibi olmasına yönelik (2), (4) ve (5) numaralı alt bentlerde belirtilen şartlarla

en fazla üç deneme ile sınırlı olmak üzere yardımcı üreme yöntemi tedavileri ile bir hastalığın

tedavisinin başka tıbbî bir yöntemle mümkün olmaması ve Kurumca yetkilendirilen sağlık

hizmet sunucuları sağlık kurulları tarafından tıbben zorunlu görülmesi halinde yardımcı üreme

yöntemi tedavileri,”

MADDE 15- 11/4/2007 tarihli ve 5624 sayılı Kan ve Kan Ürünleri Kanununun 6 ncı

maddesinin altıncı fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(6) Ruhsat almadan faaliyet gösterenler valilikçe faaliyetten men edilir ve onbin Türk

Lirası idarî para cezas

YORUM EKLEYİN

X

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen ziyaretçilere aittir.

X

Habere hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın.

GÜNÜN MANŞETLERİ

FOTO GALERİ

SON DAKİKA HABERLERİ